Gdy celem montażu ogrzewania podłogowego będzie skorzystanie z pompy ciepła lub ograniczenie liczby grzejników w pomieszczeniach, optymalnym rozwiąza­niem będzie wykonanie instalacji wodnego ogrzewania podłogowego. Wymaga ono niższej temperatury zasilania niż ogrzewanie grzejnikowe - woda jest ogrzewana do niższej temperatury lub odpowiednio mieszana z zimną. Instalacja taka wymaga doboru specjalistycznego oprzy­rządowania do kotła, który wprawdzie zwiększa nakłady

inwestycyjne na zakup kotłowni, ale zarazem pozwala na niskotemperaturową pracę kotła. Przy ogrzewaniu dużych powierzchni nakłady inwestycyjne nie stanowią znaczącej kwoty.

Wybranie wariantu elektrycznego jest korzystne, gdy ogrzewanie podłogowe jest planowane na niewiel­kich powierzchniach domu - np. tylko w łazience i kuchni. Zamontowanie odpowiedniej automatyki do systemu ogrzewania elektrycznego zmniejsza koszty energii elektrycznej. W celu zmniejszenia grzejników w pokoju lub w łazience warto połączyć ze sobą ogrze­wanie grzejnikowe z podłogowym. Z wariantu wodnego warto skorzystać wtedy, gdy w innych pomieszczeniach również planuje się zamontować wodne ogrzewanie podłogowe. Wówczas w sezonie grzewczym nie będzie trzeba dodatkowo płacić za prąd. Zastosowanie wodnego ogrzewania podłogowego w łazience pozwala co prawda na odpowiednie zmniejszenie wielkości grzejników, ale za to często ogranicza działanie ciepłej podłogi do sezo­nu grzewczego. Zastosowanie podłogówki elektrycznej, pozwoli korzystać z ciepła przez cały rok. Takie rozwiąza­nie jest jednak preferowane przede wszystkim w domach, w których nie planuje się dużych powierzchni pokrytych ogrzewaniem podłogowym.

Ogrzewanie podłogowe nie jest zalecane do montażu pod podłogą z drewna. Drewno jest dobrym izolatorem i ogranicza przepływ ciepła. Mogą pojawić się problemy ze źle wysuszonym drewnem.

Ogrzewanie podłogowe daje wysoki komfort ciepłej pod­łogi w łazienkach, ale nie jest wskazane do sypialni. W systemach ogrzewania wodnego wydajność cieplna zale­ży od materiału z jakiego wykonana została podłoga i od gęstości ułożenia rur. W systemach ogrzewania elektrycz­nego są dostępne maty o mocach 100 i 150 W na każdy metr kwadratowy.

Jeśli ważny jest krótki czas nagrzewania pomieszczenia oraz prosty i szybki montaż, to powinno się zastosować system zasilany elektrycznie - najlepiej system grzewczy oparty na samoregulujących przewodach grzejnych. Ich działanie polega na tym, że gdy obniża się temperatura otoczenia, rdzeń przewodu mikroskopijnie się kurczy i ilość przewodzących ścieżek elektrycznych w rdzeniu się zwiększa. Wytwarzana jest większa ilość ciepła. Odwrotna sytuacja ma miejsce, gdy temperatura otoczenia wzra­sta - wtedy ilość ścieżek elektrycznych się zmniejsza, a wytwarzana ilość ciepła maleje. Samoregulujący prze­wód grzejny dostosowuje swoją moc grzewczą na całej długości. Przewodów takich używa się do ochrony przed zamarzaniem, śniegiem i mrozem w zimie. Są one układane pod podjazdami, rampami i chodnikami, zapewniając stały dostęp do budynku. Służą również do ogrzewania dachów, rynien i rur, zachowując ich stałą drożność przez cały rok.

Grzejniki kanałowe

Projekty współczesnych budynków często uwzględniają duże przeszklenia sięgające podłogi. Rozwiązanie to ma szczególne walory wizualne, może jednak utrudniać właściwe ogrzanie. Duże płaszczyzny szkła, pomimo że stosuje się szyby zespolone o coraz niższej przenikalności ciepła, pozostają nadal znacznie słabszą pod względem izolacji termicznej przegrodą budowlaną niż pozostałe ściany budynku. Umieszczenie przy nich wolno stojącego grzejnika najczęściej nie jest możliwe ze względów estetycznych.

Rozwiązaniem są grzejniki kanałowe ukryte pod podło­gą. Są one wbudowane we wnęki wykute w podłodze, a na ich powierzchni znajduje się kratka wylotu ogrzane­go powietrza. Kratka w podłodze może być wykonana z drewna w kolorze parkietu, dzięki czemu stanowi integralną część powierzchni. Dostępne są również krat­ki z anodowanego aluminium. Poza sezonem grzewczym istnieje możliwość wyjęcia kratki i zastąpienia jej pane­lem o powierzchni takiej samej, jak istniejąca w pomiesz­czeniu podłoga.

Grzejniki kanałowe mają różne długości, szerokości i głębokości. Konwektory kanałowe o głębokości 9 cm mieszczą się w warstwach podłogi na dowolnej kondyg­nacji. Głębsze grzejniki kanałowe, możliwe do zastosowa­nia w pomieszczeniach niepodpiwniczonych, pozwalają na uzyskanie wysokich wydajności. W płytkich konwektorach istnieje możliwość zwiększe­nia ciągu powietrza, a co za tym idzie - mocy grzejnika, poprzez zamontowanie zasilanego elektrycznie wentyla­tora. Grzejnik o rozmiarze kratki 28 cm x 200 cm ma moc 2265 W (przy poziomie hałasu wentylatora 26 dB).

Opracowała: M. Kijak-Olechnicka